Formularz, w którym możesz też mówić.

Osoba odpowiadająca nagrywa w przeglądarce, plik trafia na endpoint sesji, a serwer sprawdza rozmiar (maksimum 25 MB) i format (jedenaście obsługiwanych typów: webm, ogg, mp3, m4a, mp4, wav, flac, aac). Transkrypcja odbywa się z użyciem `whisper-1` przez nasz gateway modeli, z językiem znormalizowanym do ro, ru, en albo uk. Audio pozostaje zapisane obok transkryptu, a tekst przechodzi przez krok redakcji danych osobowych.

Nie. Transkrypcję po stronie serwera uruchamia się jawnie na formularzu i wymaga ona klucza gatewaya. Jeśli któregoś z nich brakuje, formularz się nie blokuje: przechodzi na rozpoznawanie głosu w przeglądarce osoby odpowiadającej. To rzeczywista różnica w jakości i w pokryciu języków, dlatego mówimy o tym przed wdrożeniem, a nie po.

Podpisany webhook HMAC-SHA256, w nagłówku `X-Megaforms-Signature-V1`. Klucz można rotować bez przerwy: przez 24 godziny wysyłane są oba podpisy, nowy i stary, a weryfikator akceptuje dowolny. Jest historia dostarczeń, ręczne ponowne wysłanie i podgląd treści. Do odczytu server-to-server są klucze API, z których w bazie przechowujemy tylko prefiks i hash.

Nie w ciszy. Zużycie jest liczone na obszar roboczy i istnieje miesięczny limit sprawdzany przed wywołaniem modelu: po jego osiągnięciu transkrypcja zatrzymuje się z błędem, który mówi, ile zostało zużyte z limitu. Bramka jest przed wywołaniem, nie na fakturze pod koniec miesiąca.

Uczciwie: mniej niż jego powierzchnia. Polecenie testowe projektu nie uruchamia niczego — odpowiada „No tests yet” i kończy się sukcesem. To, co faktycznie istnieje: trzy pliki testów jednostkowych (logika warunkowa, uwierzytelnianie przez formularz, redakcja danych osobowych), jeden test pełnego przebiegu i jeden automatyczny test dostępności. Rzeczywista weryfikacja odbywa się dziś przez `tsc --noEmit` plus build oraz przez endpoint zdrowia w produkcji, który sprawdza bazę danych, Stripe, gateway modeli i podpisywanie tokenów.

Na naszej infrastrukturze w Europie, pod `forms.megapromoting.com`. Domena jest tymczasowa, w subdomenie firmy, nie własna dla produktu — przeniesienie to otwarta decyzja brandingowa, a nie ograniczenie techniczne.

Stosowana jest polityka retencji ustawiona na obszarze roboczym. W produkcie istnieje też ewidencja czynności przetwarzania, ocena skutków, śledzenie umów przetwarzania, powiadomienie o zmianie podprocesorów i pełny eksport obszaru roboczego — wszystko jako endpointy, nie jako tekst na stronie polityki.