Tłumaczymy stronę na dane, które maszyna odczytuje bez zgadywania, i weryfikujemy wynik narzędziem silnika.

Nu. Afișowanie specjalne daje motor, nie znacznik. Prawidłowe dane są warunkiem wejścia, nie kupnem wyniku. Widać to wyraźnie nawet po typie znacznika, który sprzedaje się wszędzie: dokumentacja Google pisze, że wynik rozszerzony dla często zadawanych pytań jest pokazywany tylko dla znanych i autorytatywnych witryn rządowych oraz zdrowotnych — ograniczenie, które weszło w życie we wrześniu 2023. Więc dostawca, który dziś sprzedaje ci „fragmenty rozszerzone z FAQ”, albo nie przeczytał dokumentacji, albo liczy, że to ty jej nie przeczytałeś.

Bo specjalne wyświetlanie to tylko jeden z konsumentów formatu. Prawidłowo zadeklarowany blok pytań jednoznacznie mówi, który tekst jest pytaniem, a który odpowiedzią — informacja używana przez wyszukiwarki do wyciągania fragmentów, przez asystentów czytających stronę na żądanie użytkownika i przez każdy system, który pobiera treść bez oglądania wyglądu. Jest też inny, mniej omawiany efekt: obowiązek deklarowania par zmusza do posiadania prawdziwych odpowiedzi na prawdziwe pytania. Strony, które nie potrafią wypełnić formatu, zwykle nie mają czego deklarować.

Do formy, nie do inwentarza i nie do kompozycji. SEO odpowiada na pytanie: „czy silnik może dotrzeć do każdej strony i czy wie, która jest wersją oficjalną”. Widoczność w generowanych odpowiedziach odpowiada na „czy mogę być użyty jako źródło”, gdzie wyniku nie da się obiecać. Tutaj odpowiada się na „czy maszyna może wziąć dokładną informację ze strony bez zgadywania”, i to jedyne z tych trzech z zewnętrznym werdyktem: podajesz adres narzędzia do walidacji i od razu dostajesz odpowiedź.

Nie, i to błąd, który często znajdujemy. Znacznik opisujący coś innego niż widoczna treść jest traktowany jako niezgodność, a skutkiem jest utrata wyświetlania, czasem ręczna kara. Reguła, którą stosujemy, jest mechaniczna, nie opiera się na zdrowym rozsądku: blok jest generowany z tego samego źródła co tekst na stronie, więc nie może zawierać czegoś, czego nie widać. Gdy ktoś prosi, żeby dodać do danych odpowiedź, której nie chce napisać na stronie, rozmowa kończy się tam.

Bo nie możemy udowodnić oceny. Zagregowana ocena zadeklarowana w danych musi odpowiadać rzeczywistym, publicznie weryfikowalnym recenzjom. Bez tego jest to fałszywe stwierdzenie w formacie czytelnym maszynowo. Jesteśmy tu kategoryczni z konkretnego powodu: we własnym repozytorium znaleźliśmy komponent, który deklarował ocenę 4,9 z 87 recenzji i sześć recenzji podpisanych imionami i nazwiskami, oraz drugi, który deklarował katalog czterech ofert z cenami. Żaden z nich nigdzie nie jest renderowany — produkcja dziś obsługuje jeden blok, zweryfikowany — ale istniały o jeden import od wdrożenia. Zaznaczyliśmy to w dzienniku decyzji zespołu, nie usuwaliśmy po cichu.

Tych, które uruchamiamy: strona, główny byt strony, okruszki nawigacyjne, organizacja i blok pytań. Nasz publiczny generator obejmuje pięć typów — lokalny biznes, organizacja, artykuł, produkt, najczęściej zadawane pytania — i jest dostępny na stronie. Każdy inny typ omawiamy na życzenie, po sprawdzeniu zgodności z tym, co silnik faktycznie pokazuje dla twojej domeny. Czego nie robimy: nie dodajemy typów tylko dlatego, że istnieją w specyfikacji. Blok, którego żaden silnik nie używa dla twojej strony, to ciężar, nie zaleta.

W trzech miejscach, bo jedno kłamie. Narzędzie walidacyjne silnika daje werdykt zewnętrzny. Nasz moduł analizy daje wynik z ośmioma kontrolami i punktami zapisanymi w kodzie, żeby dało się porównywać między uruchomieniami. A skrypt uruchamiany po każdej publikacji pada, jeśli blok przestał się parsować albo typ zniknął. Dodajemy też ograniczenie naszego modułu, żebyś nie musiał odkrywać go sam: jeszcze nie czyta typów z grafu, więc daje niższy wynik niż rzeczywistość poprawnie zbudowanych stron — w tym naszych.

Powiązanie między blokiem a stroną. Ktoś zmienia odpowiedź w tekście, blok zostaje ze starą, i nic nie wygląda zepsute na ekranie — dlatego miesiącami pozostaje to niezauważone. Drugą rzeczą, która się psuje, są bloki zostawione po wcześniejszej wersji strony, opisujące ofertę, która już nie istnieje. Obydwie rzeczy mają to samo rozwiązanie: bloki generują się ze źródła tekstu, a to, co się nie generuje, usuwa się.

Tabelę inwentarza z każdym adresem, każdym blokiem, typami i bajtami. Zaimplementowane bloki, generowane ze źródła treści. Werdykt narzędzia walidacyjnego dla każdego typu strony. Skrypt sprawdzający uruchamiany po publikacji. I listę pozostałych braków, zapisanych jako braki — na tej stronie na przykład węzeł organizacji bez linków do profili, strona pytań nieobecna w mapie witryny oraz zadeklarowana w metadanych ścieżka obrazu udostępniania, której nie ma w kodzie.