Większa uwaga na to, jak żyjesz, z dnia na dzień.

Nie, i nie taki jest cel. Wynik stylu życia pokazuje, jak bardzo zadeklarowane nawyki są zgodne z literaturą dotyczącą długowieczności; nie jest prognozą ani zegarem biologicznym. Estymacja wieku biologicznego to model statystyczny zastosowany do dziewięciu wartości laboratoryjnych — względna pozycja w danym momencie, nie czas trwania.

Ponieważ brakuje co najmniej jednego z dziewięciu biomarkerów albo białko C-reaktywne nie ma dodatniej wartości. Wzór Levina potrzebuje wszystkich dziewięciu; przy ośmiu z dziewięciu nie da się oszacować „w przybliżeniu”. Zamiast wymyślać liczbę, aplikacja prosi o analizy. Bez nich pojawia się tylko wynik stylu życia — a i on jest użyteczny.

Nie i nie. Pierwsza zgoda, którą trzeba zaznaczyć, aby zacząć, mówi dokładnie to: estymacja ma charakter edukacyjny i nie stanowi diagnozy medycznej, porady medycznej ani substytutu konsultacji z lekarką/lekarzem. Jeśli wynik budzi niepokój, należy udać się do lekarki/lekarza — to właściwy wniosek, a nie przeliczony wynik.

Nigdzie. W wersji zbudowanej dziś w całym kodzie aplikacji nie ma żadnego wywołania sieciowego ani żadnej formy zapisu: odpowiedzi pozostają w obiekcie w pamięci i znikają po zamknięciu aplikacji. Warto powiedzieć też niewygodną część — oznacza to, że nie ma historii, nie można wznowić przerwanego kwestionariusza i nie można porównać dwóch momentów. Trwałość danych to następny krok, a wraz z nim pojawiają się wszystkie pytania o to, gdzie są dane i kto je widzi.

Tak. Dziesięć komponentów z deklarowanymi maksimami — ruch 22, żywienie 16, sen 14, palenie 12, siła 10, więź społeczna 9, alkohol 8, stres 5, wskaźnik masy ciała 4, sens 2 — znormalizowane do 100. Sen to krzywa U z wierzchołkiem przy 7-8 godzinach, alkohol podąża strukturą AUDIT-C, a żywienie logiką w stylu MEDAS. To funkcje czyste: te same odpowiedzi zawsze dają tę samą liczbę.

Prawie nic. Płatność jest symulowana — pojawia się alert, który to mówi. Konwersacyjny coach, plan aktualizowany co tydzień, dzienny tracker, streak, miesięczna ponowna ocena i wykresy trendu są w specyfikacji, nie w kodzie. Ekran subskrypcji to test lejka z prototypu, a nie lista dostarczonych funkcji, i tak go nazywamy zamiast pozwalać, by uchodził za ofertę.

Nie w obecnej formie. Pilotaż wymagałby trwałości, jasnych zasad dotyczących tego, kto widzi wyniki indywidualne — poprawna odpowiedź brzmi: nie pracodawca — oraz ściśle dobrowolnego udziału. Dane o śnie, alkoholu, paleniu, stresie i samotności są danymi dotyczącymi zdrowia, a program wellness, który zbiera je u pracodawcy, jest problemem, nie korzyścią.

Nic. Wszystko wpisuje się ręcznie, w tym dziewięć biomarkerów z wyniku badań. Integracja z Apple Health, Google Fit lub Garmin oraz automatyczne pobieranie wartości ze zdjęcia badań są wyraźnie odłożone w specyfikacji na późniejszą fazę.